Czas Wina

Dziś nadmorskie miasteczka Chile wyglądają inaczej niż jeszcze parę lat temu. Ostatnie trzęsienie ziemi znów dokonało okrutnej weryfikacji linii brzegowej środkowego wybrzeża. Malutkie Pichilemu zmieniło się w zmącony tygiel z piaskiem i resztkami zabudowań.

Hiszpania potrafi zaskoczyć. Zimą plus 20°C, latem tylko 10 i męczący, natarczywy deszcz. A przecież w Hiszpanii prawie wcale nie pada i panują upały. Wszyscy to wiedzą. Szczególnie w Toro – tam deszcz nie występuje i słońca jest najwięcej na świecie. Zwłaszcza latem. A jednak bywa inaczej.

Nie od dziś wiadomo, że dobre wino wymaga odpowiedniej oprawy. Obecnie są to nowoczesne, proste kształty kieliszków i karafek zrobione z delikatnego kryształu. Jednak w starożytności wśród naczyń do wina panował przepych form i kosztownych surowców.

Ten jeden powód wystarczy, by tu przyjechać – możemy w ogóle nie zajmować się winem i nie zwiedzać niczego innego w Beaune. Powiedzieć zatem, że Hôtel Dieu de Beaune nikogo nie pozostawia obojętnym – jest tanim truizmem. Bo to, co zobaczymy, zapiera dech w piersiach.

Wolne żarty! Dziewięćdziesiąt procent win produkowanych na świecie powinno się wypić w ciągu roku, najwyżej dwóch, a sporo z nich nie wytrzyma nawet kilku miesięcy w butelce. Reguła więc jest chyba zupełnie odwrotna.

Określenie „bordowy” w języku polskim pochodzi prawdopodobnie od koloru wina z Bordeaux i kojarzy się z ciemnoczerwoną, głęboką, pełną nasycenia barwą. Ciekawe, że w Anglii to samo wino określane jest mianem claret, czyli czymś jasnym, nieco przeźroczystym i lekkim.

Chlubą winiarzy z regionu Toro jest uprawiana tam „od zawsze” winorośl o nazwie „tinta de toro”. Choć współcześni ampelografowie nie mają wątpliwości, że jest to po prostu lokalny wariant tempranillo, to jednak miejscowi obstają, że ich latorośl godna jest odrębnego statusu.