barbaresco

Wojciech Gogoliński11.03.2013 11:21

włoskie czerwone wino DOCG z Piemontu, wytwarzane z odmiany nebbiolo uprawianej na powierzchni 605 ha, na wapiennych marglach w gminach Barbaresco, Neive (tutaj znajdują się dwie najsłynniejsze parcele: Santo Stefano i Bricco di Neive) oraz Treiso, na wschód od Alby, w prowincji Cuneo.

Moc – 12,5%. Dojrzewanie – 26 miesięcy (z czego min. 9 miesięcy w beczkach). Także riserva, która leżakuje co najmniej 50 miesięcy. Charakteryzuje się złożonym, delikatnym zapachem o odcieniu czerwonych owoców (malin), konfitur, fiołków, geranium, muskatu, migdałów i pieprzu. Jest wytrawne, ekstraktywne, o nieco ostrym, ale aksamitnym i lekko migdałowym smaku. Ekstrakt – min. 22 g/l. Produkcja – 30 tys. hl. DOC – od 1966 r. DOCG – od 1981.

Fot. ArchiwumDługo uważane za „gorsze” barolo, dziś uznawane jest za jedno z najbardziej eleganckich win produkowanych z nebbiolo. Pojawiło się pod koniec XIX w., głównie dzięki pracom enologa, prof. Domizio Cavazza ze Szkoły Enologicznej w Albie, który pierwszy zaczął fermentację moszczu z odmiany nebbiolo do całkowitej wytrawności (wcześniej wino było zwykle słodkawe). W okolicach Alby nebbiolo dojrzewa wcześniej niż w barolo, dlatego tamtejsze winogrona często unikają październikowych deszczy, które potrafią barolo zdziesiątkować. Barbaresco jest z reguły lżejsze od niego. Angelo Gaja próbował nawet stosować częściową macerację węglową.

Na przełomie lat 60. i 70. ub. wieku zaczęto klasyfikację parcel barbaresco na wzór burgundzkich crus. Dziś za najlepsze uznaje się: Montefico, Montestefano i Rabajà w gminie Barbaresco, Albesani, Santo Stefano, Bricco di Neive i Gallina w Neive i Pajorè w Treiso. Systematyzacja trwa, ale wspomniane nazwy już pojawiły się na etykietach.

Wino świetnie nadaje się do wołowiny, mięs z rusztu, gulaszy, baraniny i pieczeni.

Czas Wina nr 61

Zdjęcia

FB