Macedonia

Regiony winiarskie Macedonii

Macedonia, choć tradycje winiarskie ma nie gorsze od Czarnogóry, to wciąż tzw. trudny winiarsko przypadek wśród byłych republik jugosłowiańskich. I to wbrew wszelkim znakom na niebie i na ziemi. W końcu to tu przecież – jeszcze w latach 80. ubiegłego wieku – powstawało więcej niż dwie trzecie wszystkich jugosłowiańskich win. Tu także – zarówno pod względem różnorodności geologicznej gleb jak i klimatycznej – panują znakomite wprost warunki do uprawy winorośli (tak odmian lubiących warunki śródziemnomorskie, jak i tych, które lepiej się mają w bardziej umiarkowanych kontynentalnych).

Tymczasem winogrodnictwo i winiarstwo tego kraju stoi w miejscu, a nawet – pod względem choćby areału upraw i produkcji – mocno się cofa. Dwadzieścia lat temu łączna produkcja Macedonii wynosiła 1,8 miliona hektolitrów. Dekadę później zostało z tego już tylko 500 tysięcy. Gdybyż jeszcze zmiana ta zwiastowała przejście od ilości do jakości! Wciąż jeszcze (z doprawdy niewielkimi wyjątkami) powstają tu – w kilku potężnych spółdzielniach – przede wszystkim wina, których główną eksportową zaletą jest relatywnie niska cena.

Na pewno nie pomogły Macedonii wieloletnie polityczne spory o nazwę (Grecy stale i skutecznie protestują) zastrzegając tę historyczną nazwę swoich regionów, co odbija się mocno na gospodarce macedońskiej i opóźnia proces zbliżania się do Unii Europejskiej). Nie pomogła też miejscowa polityka winiarska, która miast – podobnie jak to się dzieje np. w Bułgarii czy Mołdawii – inwestować w nowoczesne technologie i zatrudniać zachodnich enologów-konsultantów, woli promować miejscowe produkty pod hasłem „Proudly made in Macedonia”.

Dziś winorośl uprawia się w Macedonii na ok. 54 tysiącach hektarów, z czego jednak więcej niż połowa owoców przeznaczona jest nie na wino, a do konsumpcji. Osiem na dziesięć butelek powstającego tu wina to wino czerwone i nic w tym nadzwyczajnego. Spośród trzech regionów winiarskich: Pelagonija-Polog, Pcznija-Osogowo i Powardarje, tylko ten ostatni, czyli Dolina Wardaru ciągnąca się wzdłuż rzeki na południe od Skopje, liczy się winiarsko (80% wszystkich win), a panują tu warunki iście śródziemnomorskie, nieżyczliwe dla odmian białych. Tu znajdziemy kilka „apelacji”, z których wartą zapamiętania i dość dużą jest Tikwesz. Wina czerwone powstają zarówno z odmian międzynarodowych (merlot, cabernet sauvignon, pinot noir), jak i bałkańskich. Z tych ostatnich najciekawsze rezultaty daje vranec (vranac), sporo uprawia się odmiany kratošija, mniej kadarki czy szczepów znanych z Serbii. Z białych odmian odminuje miejscowa smederewka, choć ciekawsze wina powstają z žilawki i odmian międzynarodowych, takich jak chardonnay, sauvignon blanc czy welschriesling.

Artykuły na temat wybranego regionu

Nowy numer

Czas Wina 106

#106

grudzień 2019

E-WYDANIE

Zamów e-wydanie miesięcznika Czas Wina

Czytaj na telefonie i tablecie

Prenumerata

Zamów prenumeratę miesięcznika Czas Wina

Zawsze prosto do twojej skrzynki pocztowej

Newsletter

Strona zawiera informacje handlowe dotyczące napojów alkoholowych i przeznaczona jest dla osób pełnoletnich.

Czy akceptujesz te warunki i masz ukończone 18 lat ?