gönc (węg.)

    podstawowy rodzaj beczki używany kiedyś (dziś już bardzo rzadko) w regionie tokajskim do przechowywania wina oraz termin stosowany (także obecnie) jako miara wina równa 136 litrom.

    Fot. ArchiwumNa podstawie ilości dodawanych do jednego gönca zasuszuszonych jagód aszú mierzonych w puttonach określa się jakość i słodkość wina. Wytwarzana była głównie z dębu węgierskiego lub slawońskiego. Jej nazwa pochodzi od tokajskiej miejscowości Gönc, leżącej we wschodniej części regionu, w pobliżu miasteczek Mád, Abaújszántó oraz Tállya, i słynącej kiedyś z bednarzy, którzy zaopatrywali wszystkich okolicznych producentów w beczki.