Kalabria

    — region winiarski w południowych Włoszech, podzielony na prowincje Catanzaro, Cosenza, Crotone i Reggio Calabria, z winnicami zajmującymi ponad 30 tysięcy hektarów. Jest stosunkowo mało znany i rzadko odwiedzany, jednak winiarsko to dość spory obszar, zamykający od południa kontynentalną część Włoch i przez Cieśninę Mesyńską „graniczący” z Sycylią.

    Kalabria – fot. archiwum W. Gogoliński
    Kalabria – fot. archiwum W. Gogoliński

    To pogranicze jest o tyle ważne, że Kalabria skupia w sobie wpływy obu części Italii – tej kontynentalnej i tej wyspiarskiej. Jednak korzenie tutejszego winiarstwa sięgają czasów greckich. Winiarsko jest dwukrotnie większa od sąsiedniej Bazylikaty, ale od Sycylii dzieli ją przepaść. Mimo że Kalabria posiada dwanaście apelacji DOC, ich udział w całości wytwarzanego w kraju wina jest minimalny.

    Jest to region górzysty, bardzo pofałdowany, z ogromną liczbą nisz klimatycznych, siedlisk i wystaw. Winnice Kalabrii są równie dzikie, jak każdy inny aspekt lokalnego życia i niewiele produkowanych tu win trafia na eksport lub w ogóle nadaje się do niego.

    Zdecydowaną większość produkcji stanowią wina czerwone, które wytwarza się z lokalnej odmiany gaglioppo. Najbardziej znanym jest białe i czerwone DOC Cirò, które przez miejscowych, ale także wielu znawców, jest uważane za perłę tutejszej sztuki winiarskiej. Czerwone jest z reguły bardzo taniczne i wymaga kilkuletniego dojrzewania. Aby ten okres skrócić, prawo dopuszcza niewielki dodatek odmian białych. Są to głównie greco i trebbiano, z których powstaje też niewielka liczba kalabryjskich win białych. Białe ciró robi się z odmiany greco.