Solaia

    – toskańskie wino klasy IGT Toscana produkowane przez Tenuta di Tignanello (Marchesi Antinori). Winnice na to wino są służą także do tworzenia słynnego Tignanello.

    Solaia | Marchesi Antinori

    Winogrady o powierzchni 127 hektarów znajdują się w samym sercu obszaru Chianti Classico (w pobliżu San Casciano) i są położone na wysokości 350–400 m n.p.m. Sąsiadują ze słynną posiadłością Antinorich, czynnym klasztorem Badia a Passignano, gdzie robi się chianti classico. Na samą Solaię przeznacza się około 20 hektarów winnic. Pierwotny skład wina, robionego od 1978 roku, był lustrzanym odbiciem Tignanello (sangiovese, cabernet sauvignon i cabernet franc) i był to typowy, lewobrzeżny kupaż bordoski – 80% cabernet sauvignon i 20% cabernet franc. Tak było jednak tylko w dwóch pierwszych rocznikach 1978 i 1979. Z czasem zaczęto dodawać coraz więcej sangiovese. Na obecny kupaż (choć z roku na rok może on nieco się zmieniać) składają się: cabernet sauvignon – 75%, sangiovese – 20% i cabernet franc – 5%. Wina z wszystkich odmian są starzone osobno w beczkach z dębu francuskiego, w sumie trwa to około 18 miesięcy. Potem, na kilka miesięcy przez butelkowaniem, wina są kupażowane. Wino wypuszcza się na rynek w trzecim roku od zbiorów. Jest jednak tworzone tylko w najlepszych latach, więc np. roczniki 1980, 1981, 1983, 1984 i 1992 nigdy nie ujrzały światła dziennego. Z kolei rocznik 2002, zwany przez miłośników „annata diversa” („odmienny rocznik”), powstał jako kupaż obu cabernetów – sangiovese miało wówczas problem z dojrzeniem.

    W wino można inwestować na winiarskiej giełdzie Liv-Ex.

    W tegorocznej ocenie win toskańskich pióra Moniki Larner na łamach Parkerowskiego „Wine Advocate” ostatnia Solaia z 2015 roku otrzymała 100 punktów (Tignanello – 96 punktów). Degustatorka używa bodaj najciekawszego słownictwa do opisu win. Solaię 2013 nazwała „profound and meaningful” – „głęboką i wymowną”.