zéta (oremus)

    otrzymana pół wieku temu krzyżówka węgierskiego furminta ze środkowoeuropejskim szczepem bouvier, w 1991 r. autoryzowana do produkcji win tokajskich.

    Dojrzewa już we wrześniu, sześć tygodni wcześniej niż furmint, a owoce gromadzą dużo cukru i łatwo ulegają botrytyzacji. Może też być uprawiana w miejscach, gdzie inne tokajskie szczepy raczej nie dojrzeją. Dzięki temu zdobyła pewną popularność i obsadzono nią kilka procent winnic w Tokaju. Nie dorównuje klasą sławnemu rodzicowi, furmintowi, daje wina zdecydowanie mniej charakterne i nie najlepiej dojrzewające. Pozostaje więc źródłem stosunkowo tanich jagód aszú, które wnoszą do wina niewiele poza podniesieniem liczby puttonów. Znana głównie z tego, że kilka lat temu zmieniono jej oryginalną nazwę na „zéta” z uwagi na konflikt słowny z wytwórnią Oremus (Vega Sicilia).