Wiano Anglików

Około I wieku przed Chrystusem obszar dzisiejszego Bordeaux wchodził w skład prowincji rzymskiej Aquitania Secunda, której głównym miastem i ośrodkiem handlowym było miasto Bordeaux, zwane wówczas Burdgala.

Zapewne wówczas także, wraz z legionami rzymskimi, pojawiła się na tych terenach winna latorośl, ale nie zachowały się żadne dokumenty mogące wyjaśnić, gdzie i jakie wina wówczas produkowano. W IV wieku swoje winnice posiadał w tym rejonie rzymski konsul i poeta Ausoniusz.
W 1152 roku wskutek małżeństwa Eleonory Akwitańskiej z Henrykiem Plantagenetem (późniejszym królem Henrykiem II) region Bordeaux – jako część Akwitanii i wiano panny młodej – przypada Anglii. Transakcja ta początkuje trwającą do dziś karierę win bordoskich na rynku angielskim.
Panowanie Anglików było okresem rozkwitu regionu i wykształcenia się bogatej warstwy kupieckiej oraz mieszczańskiej, mającej później duży wpływ na dalszy rozwój winiarstwa. Przez całe wieki tutejsze wina były zupełnie wyjątkowe – tylko w Bordeaux mieszczanie mogli być z powodu nadań Brytyjczyków właścicielami ziemi (winnic). Po wojnie stuletniej w roku 1452 Akwitania wraca ostatecznie do Francji.
Fot. A. BorutaProdukowane w średniowieczu wina bordoskie w znacznym stopniu różniły się od dzisiejszych, nie były leżakowane ani ściągane znad osadu i trafiały do konsumpcji w ciągu roku od momentu produkcji. Bardziej więc musiały przypominać dzisiejsze beaujolais. Winonapój uzyskiwany na drodze całkowitej lub częściowej fer... (...) już na wiosnę lub wczesnym latem następnego roku, wraz z pierwszym ociepleniem, najczęściej kwaśniało, zamieniając się w ocet.
Początki nowoczesnych metod wytwarzania wina i jego fachowej pielęgnacji pojawiają się z początkiem XVIII wieku. Od roku 1730 przyjął się zwyczaj obciągania wina znad osadu, a nieco później siarkowania (sposób rozpowszechniony przez Holendrów). W tym samym czasie pojawią się w regionie Bordeaux pierwsze butelkityp butelek o różnym kształcie, pojemności i kolorze, pr..., a handlarze, znając wartość swoich win, decydują się na dłuższe ich leżakowanie, nawet do 10 lat, i butelkowanie.
W XVII wieku w regionie bordoskim rozpoczęto produkcję białych półwytrawnych i wytrawnych win, z których dużą część destylowano. Związane to było z jego eksportem na rynek holenderski i tamtejszymi gustami oraz tym, że wina nie wytrzymywały morskiego transportu.
W latach 1851-57 Bordeaux nawiedziła klęska mączniaka zbożowego (oidium), której zwalczenie rozpoczęło już systematyczne siarkowanie wina. Lata 1865-87 były okresem największej prosperity winnic w regionie, co łączyło się ze znacznym wzrostem eksportu do takich krajów jak Niemcy, Belgia, Holandia, Anglia oraz kraje skandynawskie. W tym okresie winnice Bordeaux zajmowały obszar około 150 tys. ha.
W 1882 roku niemal wszystkie winnice regionu zaatakowała przywleczona zza oceanu filokseragatunek mszycy, niezwykle groźny szkodnik winorośli.Atak m..., którą po dziesięciu latach żmudnej walki udało się zwalczyć.
W 1911 roku, przeciwdziałając masowym nadużyciom, po raz pierwszy w historii wytyczono granice regionu bordoskiego, oddzielając jednocześnie sąsiednie regiony. W roku 1936 wyznaczono istniejące do dziś granice regionu oraz kontrolowane granice pochodzenia poszczególnych win.

Więcej o Bordeaux na:

Bordeuax

Grand cru classé

Jest też słodycz

„En primeur” – opcja na wino

Saga rodu Lurtonów

Próbowanie od dziecka

Niesamowite Château Bouscaut

Bordeaux za stołem