garnacha tinta (grenache noir)

    hiszpańsko-francuska czerwona odmiana winogron, uprawiana głównie na pograniczu obu krajów w Dolinie Rodanu (jest tu najważniejszym szczepem, z niej powstaje m.in. châteauneuf-du-pape, tavel, lierac i znakomita większość côtes-du-rhone), Korsyce, Prowansji, Langwedocji-Roussillon, Katalonii, La Manchy, a także na Sardynii (jako cannonau) i w regionie Rioja.

    Coraz popularniejsza staje się także w Australii i Kalifornii. W sumie jej powierzchnia upraw należy do największych na świecie wśród czerwonych szczepów.

    Fot. ArchiwumWywodzi się prawdopodobnie z hiszpańskiej Aragonii. Świetnie nadaje się do uprawy w gorącym i suchym klimacie, głównie z uwagi na to, że dojrzewa późno. Posiada zwarte kiście z ciemnymi, mięsistymi i soczystymi gronami przeciętnej wielkości. Daje mocne, ekstraktywne wina, o owocowym smaku, małej kwasowości i bardzo intensywnej barwie. Była jedną z odmian, która przyczyniła się do odbudowy winnic po klęsce filoksery. Dlatego do dziś winogrodnicy często dopuszczają do zbyt dużych plonów, do czego garnacha nadaje się znakomicie, ale w efekcie otrzymują ogromne ilości płaskich, wodnistych i mocnych win. Warunkiem otrzymania porządnego wina z tego szczepu jest bardzo dokładna praca w winnicy i mocne przycinanie. Świetnie nadaje się także do produkcji win likierowych (maury, rivesaltes, banyuls). Nie ma nic wspólnego z odmianą garnacha tintorera (alicante bouchet).