Liebfrauenmilch (Liebfraumilch)

    typ niemieckiego wina jakościowego klasy QbA, produkowanego głównie w regionie Rheinhessen, ale także w regionach Rheinpfalz, Rheingau i Nahe z winogron odmian riesling (zawartość tej odmiany jest z reguły minimalna), müller-thurgau, silvaner i kerner (łącznie minimum 70%; może być z przewagą którejś z tych odmian, ale na etykiecie nie wolno podawać nazwy żadnego szczepu), z ewentualnym możliwym dodatkiem odmian: ortega, morio-muskat i in. Wino jest półsłodkie lub nawet słodkie (zaw. cukru resztkowego 18–45 g/l).

    fot. M. BardelNazwa wina oznacza „Mleko Naszej Umiłowanej Pani” i odnosi się do oryginalnego miejsca jego produkcji w winnicy przy kościele Liebfrauenkirche (kościół pod wezwaniem Naszej Umiłowanej Pani) w Wormacji (Worms; Rheinhessen), skąd pochodziły kiedyś jedne z lepszych rieslingów. Pierwsze zapiski o jego produkcji pochodzą z poł. XVIII w. Dziś wino należy do najlepiej znanych i masowo eksportowanych win niemieckich (roczna sprzedaż dochodzi do ok. 150 mln butelek), choć – głównie z uwagi na tę masowość, zupełny brak charakteru, taniość i dużą zawartość cukru – jest wyrobem szczególnie pogardzanym (niekiedy ostentacyjnie) przez koneserów i uważanym za wino dla osób o mało wyrobionym guście, często także osób młodych i starszych. Z powodu trudnej do wymówienia nazwy, na innych rynkach (zwłaszcza w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych) występuje pod nazwą Blue Nun (Niebieska Zakonnica). Spora liczba win, choć nie zmienił się w nich skład odmianowy ani sposób wyrobu, nie nosi dziś określenia „liebfraumilch” na etykiecie, bo zbyt źle się ono kojarzy. Najbardziej znane marki: Blue Nun (niezastrzeżona) i Black Tower (prod. przez wytwórnię Reh Kendermann).