Eger

Wojciech Gogoliński22.09.2017 08:27

Region i okręg winiarski w północnowschodnich Węgrzech, leżący wokół i na południe od miasta Eger.

Właściwy i samodzielny kiedyś region egerski po ostatnich regulacjach składa się dziś z trzech okręgów: Bükk, Eger i Mátra, obejmujących około 15 tysięcy hektarów winnic, z czego na sam Eger przypada około 6 tysięcy. To jeden z najważniejszych rejonów uprawy winnej latorośli na Węgrzech, bardzo dobrze znany już w czasach rzymskich. Dziś słynie przede wszystkim z wyrobu wina egri bikavér i w ogóle win czerwonych, jednak do czasów najazdu tureckiego Fot. Archiwum Wojciech Gogolińskiznany był głównie z produkcji win białych. Dopiero uciekający przed Turkami Serbowie wprowadzali na te tereny czerwone odmiany, zwłaszcza kadarkę. Tutejsze wina były eksportowane do Krakowa już od XIV wieku, a samo miasto zwano w staropolszczyźnie Jagier. Do czasów rozbiorów Rzeczpospolita pozostała ich największym odbiorcą.
Gleby są tu głównie lessowe i piaszczyste na podłożu wulkanicznym, panuje klimat kontynentalny z niewielkimi, ale ciepłymi wpływami śródziemnomorskimi. Najważniejsze czerwone odmiany to: kékfrankos, kadarka, zweigelt, cabernet sauvignon, cabernet franc i pinot noir, a wśród białych: olaszrizling, hįrslevelű, chardonnay, leányka, muskotály, cirfandli, furmint, sauvignon blanc i szürkebarát. Dziś flagowe wino – egri bikavér – jest produkowane z 13 odmian winogron (w dowolnym zestawieniu). Z uwagi na dowolność i mnogość użytych odmian oraz różne sposoby wyrobu ogólna charakterystyka wina jest w zasadzie niemożliwa. W czasach minionych było często zlewkami z całych Węgier – dziś najlepsze bikavéry niektórzy kojarzą z Burgundią, inni z Doliną Rodanu, co już świadczy o ich różnorodności. Sama nazwa „bikavér” została zapożyczona z okręgu Szekszárd, gdzie używano jej wcześniej (szekszárdi bikavér). W Egerze termin „bikavér” pojawił się w roku 1851, jednak pięć lat wcześniej poeta János Garay użył go w odniesieniu właśnie do win z Szekszárdu.

Czas Wina nr 87

Twój komentarz
FB